artikels

 

 Drie zakken speelgoed voor elk kankerpatiëntje

         15/02/2013  -  Het Nieuwsblad

Zwevegem -

Mieke Mahieu en haar gezin hebben een wel heel bijzondere valentijnstraditie. Voor het vierde jaar op rij trokken ze gisteren, op de feestdag van de geliefden, naar de kinderkankerafdeling van het Gentse Universitair Ziekenhuis. Ze brachten bakken speelgoed mee.
Een tripje naar het ziekenhuis van Gent lijkt op zich niet bepaald een romantische uitstap, ware het niet dat de familie van Stiene (8) er elk jaar cadeautjes gaat uitdelen. In 2006 werd bij dochter Stiene, die toen amper 1 jaar was, leukemie vastgesteld. Nu, zeven jaar later, is het meisje officieel genezen, maar het gezin Verleye is het personeel van het UZ nog niet vergeten.

‘Toen Stiene niet meer wekelijks naar het ziekenhuis moest, beseften we dat we het personeel in het ziekenhuis veel verschuldigd waren', zegt mama Mieke Mahieu die gisteren samen met haar man Bart Verleye, hun zoon Arne en een delegatie spelers van voetbalploeg Club Brugge naar het UZ trok en er zelf ingezameld speelgoed overhandigde.

Dochter Stiene (8) was geveld door de windpokken en moest jammer genoeg thuis blijven.

‘Als een kind ziek is, verliest het al zijn sociaal contact', vertelt Mieke. ‘Het mag niet naar school, niet naar de speeltuin en niet op vakantie. Het enige waar het nog mee bezig kan zijn, is speelgoed. Door wat Stiene heeft meegemaakt, weten we hoe moeilijk het is om eenzaamheid bij een ziek kind te voorkomen. Daarom staan we er op de zieke kinderen in het UZ elk jaar cadeautjes te geven, zodat we hun lijdensweg iets dragelijker kunnen maken', zegt mama Mieke.

Om de kinderen heel veel cadeaus te kunnen geven, werken Mieke en Bart samen met sponsors. ‘Elk jaar gaan we in de weken voor valentijn langs bij bedrijven en winkels en vragen we of ze iets cadeau willen doen', zegt Mieke. ‘Eens we ons verhaal hebben verteld en we kennis hebben gemaakt, is bijna iedereen meteen laaiend enthousiast.'

Mieke, Bart en Stiene konden gisteren aan elk kind drie rugzakken vol met speelgoed geven. ‘Voor de ouders hadden we pralines meegebracht zodat ook zij even hun gedachten konden verzetten', zegt Mieke, die van plan is om de actie te blijven organiseren. ‘Zo lang we sponsors en cadeautjes vinden, gaan we door.'

Kranten Artikels Het Laatste Nieuws (15-02-2013)

Zwevegems gezin met Valentijnsactie naar UZ Gent

Het gezin tussen de vele geschenken in hun huis.

Geschenkpakketten voor kankerpatientjes

Op Valentijn trekt het gezin Bart Verleye – Mieke Mahieu en hun kinderen Arne en Stiene naar het UZ Gent om het leed van deze jonge patiënten enigszins te verzachten door het overhandigen van geschenkpakketten. Wij peilden al even vooraf aan de Gaverstraat 13A in Zwevegem.

Het gezin werd met de ziekte geconfronteerd toen bij dochter Stiene in 2006 leukemie werd vastgesteld. Mieke:”toen men ons in Kortrijk doorstuurde naar het UZ beseften we dat het ernstig was. Na enkele tests bleek dat Stiene leukemie had. Men startte onmiddellijk met een intensieve behandeling van zes maanden met ondermeer chemo en beenmergpunctie. De ziekte van ons dochter had veel impact op ons gezins- en sociaal leven. In 2009 was het ergste leed geleden. Tijdens de behandeling kreeg Stiene rond de Kerstperiode en dit greep ons wel aan. Dit door te zien dat andere mensen meeleefden met de ziekte van ons dochterje. Toen vatten wij het plan op als alles goed kwam met Stiene wij ook op ons beurt iets gingen terugdoen.  Zodoende trokken wij een eerste keer met geschenkpakketten naar het UZ. Daar de kinderen veelal in dezelfde periode al die cadeautjes kregen, spraken wij met de verantwoordelijken af om onze actie voortaan te situeren rond Valentijn. Zodoende trekken wij komende donderdag opnieuw met een volle bestelwagen naar Gent. Wij hebben speelgoed, gebruiksgoederen enz voor 40 kinderen tussen 0 en 18 jaar”.

Veel respons

Dat een dergelijk e actie veel geschrijf en geloop met zich meebrengt is evident. Mieke:”de respons van firma’s en lokale handelaars is groot omdat men weet dat hun giften op de juiste laats terecht komen. Bij de actie van dit jaar konden wij opnieuw rekenen op de medewerking van vele sponsors van bij de vorige actie. Temeer alles moet nieuw zijn om het risico op besmetting zo klein mogelijk te houden. Zo laten wij de geschonken knuffels even in de diepvries om zodoende eventuele bacterieën met zekerheid te verwijderen. Donderdag voorzien wij dan ook drie pakketten per kind en zijn er pralines voor de ouders. Het wordt een gevulde dag voor de zieke kinderen daar er ook animatie is voorzien en enkele spelers van Club Brugge helpen met het uitdelen van de geschenken”.( Het Kortrijks Handelsblad 08-02-2013)

Ex-kankerpatiëntje geeft zieke kinderen valentijnscadeautjes - 14/02/2012

ZWEVEGEM - Stiene Verleye (7) won de strijd tegen leukemie en zet zich sindsdien samen met haar ouders in om zieke kinderen te troosten. Vandaag deelt ze aan de patiëntjes op de kinderkankerafdeling in het UZGent valentijnscadeautjes uit.
Niet eens tweeënhalf jaar was Stiene, toen bij haar eind 2006 leukemie werd vastgesteld.
'Nog geen zes uur nadat we waren langsgegaan bij de huisarts, lag Stiene al op de kinderkankerafdeling van het UZGent', vertellen haar ouders Mieke Mahieu en Bart Verleye.
'We hadden ontdekt dat ze bloeduitstortingen had. Ze had ook paarse puntjes en haar lippen begonnen paars te kleuren. Ik had meteen het vermoeden dat er iets ernstigs fout was', zegt Mieke, die als verpleegster in het rusthuis van Heestert werkt. 'Er volgden twee lange jaren van chemotherapie en afzien, maar ondertussen gaat alles al een tijdje goed met Stiene.'

Sociaal isolement

Tijdens haar behandeling verbleef Stiene bijna continu op de kinderkankerafdeling. 'In die periode zat ons gezin in een sociaal isolement en was de afdeling de enige wereld die we kenden. Het heeft ons aangenaam verrast hoeveel mensen nog het hart op de juiste plaats hebben. Het personeel en de vele vrijwilligers gaan door een vuur voor de kinderen.'

'Stiene heeft er ook veel cadeaus gekregen en het deed ons deugd om op zo'n momenten eindelijk nog eens een glimlach op haar gezicht te zien.'

Vandaag keert Stiene samen met haar ouders terug naar de afdeling. Net als de voorbije twee jaar wil het gezin de patiëntjes een mooie valentijn geven.

'Ondanks de vele pijnlijke herinneringen, blijft er toch ook een hartverwarmend gevoel als we aan het ziekenhuisverblijf van ons dochtertje terugdenken. Daarom leek valentijn ons een mooie gelegenheid om het personeel, de patiëntjes en de ouders eens extra in de watten te leggen.'

'Doordat alle energie naar je zieke kind gaat, is er als ouder weinig tijd om valentijn te vieren. De mama's krijgen daarom van ons een roos en de papa's pralines. Maar het is vooral Stiene zelf die hen troost biedt. Onze dochter helpt graag mensen en is ook erg bezorgd om anderen. Het doet de ouders deugd om Stiene zo actief bezig te zien. Het heeft hen moed en hoop.'

Dankzij de gulle schenking van een vijftigtal bedrijven en winkels zal Stiene haar lotgenootjes vandaag overspoelen met valentijnsgeschenken.

'De kindjes op die afdeling hebben veel pijn en zijn heel verdrietig', zegt Stiene. 'De cadeautjes gaan hen weer blij maken, want iedereen krijgt graag cadeautjes en zeker als je ziek bent.'

'Ze zullen heel blij zijn, want ieder kindje krijgt van ons drie volle rugzakken met speelgoed, gezelschapspellen, knuffels, schoolgerief, kussens, donsdekens, dvd's, snoep,... ', weet Siene.

'De kindjes gaan dus veel kunnen spelen.'

Bart, Mieke, Arne en Stiene

'Voor ons wordt 2009 het jaar van de hoop'
Stiene, het dochtertje van Mieke en Bart, weet binnenkort of ze genezen is van leukemie

ZWEVEGEM - 'We hopen dat straks alles weer goed is', zegt Mieke Mahieu. Haar vierjarige dochtertje Stiene ondergaat nu een nabehandeling voor leukemie. Uiterlijk begin maart is duidelijk of ze de ziekte overwonnen heeft. Freddy Vermoere

Januari is de maand van de nieuwjaarswensen. Mieke Mahieu (33) en haar man Bart Verleye (36) weten maar al te goed wat ze zichzelf en hun gezin toewensen: dat de dokters hun dochtertje Stiene over enkele maanden weer gezond verklaren. 'Dat zou het mooiste cadeau zijn dat we ons kunnen toewensen', zegt Mieke.

Sedert bij Stiene op 20 december 2006 werd vastgesteld dat ze leukemie heeft, is het leven van het hele gezin overhoop gegooid. Toch vragen Mieke en haar man Bart met aandrang om hun verhaal niet als een klaaglitanie te presenteren in de krant.

'We zouden willen dat er ook een positieve boodschap uit naar voor komt. Hoe erg het ook is wat ons dochtertje nu overkomt, we proberen ook een beetje de positieve kant te zien van wat nu gebeurt.'

'Ik moet vaak denken aan een spreuk die een kennis van mij vaak uitspreekt', zegt Bart. 'De man heeft al zijn portie ellende gehad, maar je hoort hem nooit klagen. Dan zegt hij: hoe slecht iets ook is, er zit altijd iets positiefs in. Ik hoor hem dat graag zeggen en sta daar zelf ook graag eens bij stil.'

Stiene komt af en toe eens tot bij ons, maar voor de rest trekt ze zich van het gesprek niets aan en gaat ze verder met spelen. Het is aan haar amper te zien dat ze nu nog een lichte vorm van chemotherapie krijgt als nabehandeling.

Dik twee jaar geleden werd de ziekte vastgesteld.

'Daar kreeg ze in eerste instantie bloedplaatjes om haar bloedwaarden omhoog te krijgen en om krachten te winnen. Die stonden zo laag dat er spontaan inwendige bloedingen hadden kunnen ontstaan. Uit de onderzoeken die volgden - een beenmergpunctie onder meer - bleek dat ze leukemie had.'

Daarop startte vrij snel een zware chemotherapie voor een periode van negen maanden. Voor Bart en Mieke was het ingrijpend. Mieke, die als verpleegkundige werkt in een rusthuis in Heestert, nam meteen loopbaanonderbreking om zoveel mogelijk bij haar kind te zijn. 'En mijn man deed wat hij altijd al had gedaan: keihard werken, soms vijftien uren per dag.'

'Ik ben zelfstandig stukadoor', zegt Bart, 'en doe mijn werk zeer graag. Maar nu werd het door de vele kosten die we hadden plots ook noodzakelijk om zoveel te werken.'

Mieke reed ondertussen dagelijks naar het UZ om bij haar dochtertje te zijn. 'Zeker die eerste zes weken was dat nodig, omdat onze dochter daar toen non-stop moest blijven. Maar ook mijn man reed er in die periode dagelijks naar toe.'

Inmiddels gaat het beter met Stiene. Ze krijgt nu een zachtere vorm van chemotherapie, een soort van nabehandeling. 'Ze krijgt die via pilletjes toegediend. Aanvankelijk reageerde Stiene niet goed en was ze vaak ziek tijdens de nabehandeling. Ze had overal (zenuw)pijn en kon amper nog gaan. De dokters dachten eerst aan een bijkomende bloedziekte. In augustus vorig jaar is de dosis dan een heel stuk verminderd en vanaf toen ging het toch beter. Stiene kon eindelijk ook weer spelen.'

'Het is nu afwachten tot het einde van de onderhoudsbehandeling', zegt Bart. 'Eind februari volgt dan een nieuw onderzoek en hopelijk blijkt daaruit dat de dokters niets meer van de ziekte terugvinden.'

Het gaat nu wel beter met Stiene, maar het blijft oppassen geblazen. 'Ons zoontje Arne (10) had vorige week acute keelpijn en we hebben hem meteen een paar dagen bij oma laten logeren, zodat hij zeker Stiene niet zou besmetten.'

Bart en Mieke vertellen het allemaal rustig, af en toe geëmotioneerd. En je hoort ze niet klagen. Niet over wat hun dochtertje overkwam en ook niet over het feit dat een ernstige ziekte van je kind voor een vorm van sociaal isolement zorgt.

'We willen daarover niet klagen', zegt Mieke. 'We hebben ook de goede dingen leren zien. Zo heeft het ons aangenaam verrast hoeveel mensen nog het hart op de juiste plaats hebben. Wat de vrijwilligers in het UZ allemaal niet doen voor de kinderkankerafdeling. Dat is zo hartverwarmend. Ook voor de verpleegkundigen van de kinderkankerafdeling hebben we niets dan lof .'

'Bovendien hebben we weer leren genieten van de kleine dingen van het leven', pikt Bart in. 'Zo voelde Stiene zich op kerstavond zeer goed en we waren daar zo blij om dat ze langer mocht opblijven. Vroeger was zoiets normaal, nu genieten we daar echt van.'

'Het heeft ons eigenlijk globaal anders doen aankijken tegen het leven', zegt Mieke. 'Vroeger waren we ook soms zo druk bezig dat we wel eens ons eigen leven durfden voorbij te wandelen, maar dat is gedaan. We hebben leren inzien waar het om draait en kunnen weer genieten van gewone dingen. We zouden wat blij zijn als we ons gewone leventje weer konden hernemen. Ik bedoel dan echt zonder de grote reizen, een grote auto of dure etentjes. Want daar gaat het uiteindelijk niet om.'

U kan nog steeds kinderen zoals Stiene helpen om hun strijd tegen kanker dragelijker te maken, via onze gsm-inzamelactie. Meer info op www.nieuwsblad.be/kinderkanker.


Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

30.06 | 13:00

Geachte mevrouw,
Wat is de naam van het tijdschrift dat jullie niet meer wensen te ontvangen aub ?
Zo kunnen wij dat regelen.
Dank voor uw begrip.

...
28.06 | 20:17

Ik wens geen tijdschrift meer te ontvangen zoweo op mijn naam als op naam van mijn man.
Johan Vandervelden Magda Jansen
Meerheideweg 71
2980 Zorsel

...
17.11 | 11:20

Dag Toon,

Dank u wel voor uw berichtje.
Is het mogelijk om mij een mailtje te sturen naar verleye.bart@telenet.be?
Dank u wel.
Mieke.

...
16.11 | 11:47

hallo,

ik heb hier wat 2e handsspeelgoed van de kleinkinderen - in zeer goede staat. Kan ik jullie daar ook een plezier me doen?

groetjes
Toon

...
Je vindt deze pagina leuk